Gönül Gurbeti Şiiri - Yücel Özkü

GÖNÜL GURBETİ
Savruk bir yel gibi geçti ömrüm,
Her gülen yüzüne kandın, gönlüm.
Bir sevda uğruna yollara düştün,
Gönül gurbetinde kaldın, gönlüm.

Gönül kuş misali dala konmadı,
Konduğu dalında bahar durmadı.
Nice sevda gördü, sevdaya doymadı,
Yara üstüne yara sardın, gönlüm.

Yollar uzadıkça geceler dardı,
Bir yıldız yoluma doğdu, sonra söndü.
Sevda koru düştü, yüreğim yandı,
Kendi ateşinde kaldın, gönlüm.

Şimdi geçmişime bakar, düşünürüm,
Geçen yıllarımı sessiz süzerim.
Savruk bir yel gibi geçti ömrüm,
Kendine geç kaldın, divane gönlüm.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Ağustos 2026/21:13