Yüreğin Gurbeti Şiiri - Yücel Özkü

YÜREĞİN GURBETİ
Bir tenin sıcaklığını özlediğin an gurbet başlar,
Nefes yokluğu büyütür gecenin sessizliğini.
En yakından bir anda uzak düşersin,
Yürek kendi içinde sürgün.

Ayrılık mesafeyle ölçülmez,
Nefes kadar yakınken bile uzak insan.
Ses eksilir, gece büyür,
Hatıra gölge olur zamana.

Tebessüm varlığında fark edilmez,
Yokluğunda sızıya dönüşür.
O zaman anlarsın gerçeği:
Kıymet yaşarken bilinir.

Sevdiğin yanındayken sarıl,
Sözü yarına bırakma.
Özlem bazen gecikmiş dua,
Hasret ömürlük gurbet.

En çok geç kalınan sevgide insan kendine varır…

YÜCEL ÖZKÜ
18 Haziran 2026/22:48