Gönül evim sendin Şiiri - Sokaktaki Yazar

Ölüm olsan,
Ömrümü kefen yapar
Sessizce sarardım üstüne,
Toprağın soğuğu bile
Adını fısıldarken ısıtırdı beni.
Yine senin uğruna
Bir hayatı gözümü kırpmadan harcardım,
Çünkü ben sevmeyi
Hesapla değil,
Yıkıla yıkıla öğrendim.
Sen bilmezsin ama…
Benim gecelerim hep senden yana karanlık,
Sabahlarım bile senin yokluğuna uyanır.
Bir şehir dolusu insan geçer içimden,
Hiçbiri sana çıkmaz.
Senden başka
Gönül evim yok benim,
Kapısı sana açılmayan hiçbir duaya amin demedim.
Duvarlarımda senin adın,
Penceremde senin hayalin,
Ve ben…
Her gece içimde sana sürgün.
Bir gülüşünle cennet kurup
Bir susuşunla kıyamet koparan kadınsın bende,
Sen bilmezsin;
Ben seni sadece sevmedim,
Ben seni kader sandım.
Kırıldım… ama ses etmedim,
Yıkıldım… ama gitmedim,
Çünkü gitmek dediğin şey
Senden sonra bir yere varmaksa,
Ben yolumu çoktan kaybettim.
Ölüm olsan yine gelirim,
Yine sana düşer dizlerim,
Yine seni seçerim herkesin içinden…
Çünkü ben seni
Bir ömürlük değil,
Bir ömürden fazlası diye sevdim.
Ve şimdi sor kendine;
Bunca yangına rağmen
Hâlâ seni içimde taşıyan ben miyim deli,
Yoksa
Bunca sevgiye rağmen
Hiç dönmeyen sen mi eksik?..

Sokaktaki yazar

H.Taner BAYTAR