Gönül Bagajı Şiiri - Murat Avcı Ozan

​Ne zaman bir akşam kapımı çalsa,
Omzumda beliren bir yük sezerim.
Ah keşke yorulan bedenim olsa,
Ruhumda ağır bir yükle gezerim.
Hicranın çölünde elimde asa,
Kaybolan mazime eşgal çizerim.

​Aynaya bakarım, saçımda aklar,
Derim ki: "Bu yükle yaşamak heyhat!"
Ne çare kalbimiz bir sırda tutsak,
Gitmek isteyenden etmez feragat.
Saatler vuslata kurulmuş tuzak,
Firaka direnmek beyhude feryat!
​
Ah, o gençlikteki devasa umut,
Rüzgâra direnen bir yaprak gibi...
Şimdi her köşede deruni sükut,
Avuçta sıktığım ham toprak gibi,
Hayal mi o mazi, rüya veyahut,
Gözümde canlanan bir uzak gibi...

​Bırak gitsin artık ne varsa dünden,
Giden gün dönmüyor bak arkasına.
Azat et ruhunu kendi elinden,
Yazık şu ömrünün kalan kısmına;
Seslenme maziye artık derinden,
Aldanma geçmişin o aynasına...