Gönül Bagajı Şiiri - Murat Avcı Ozan

​Ne zaman bir akşam kapımı çalsa,
Omzumda beliren bir yük sezerim.
Ah keşke yorulan bedenim olsa,
Ruhumda ağır bir yükle gezerim.
Kaderim geçmişi dünden de alsa,
Hâlâ o gölgeye eşgal çizerim.

​Aynaya bakarım, saçımda aklar,
Derim ki: "Bu yükle yaşamak heyhat!"
Meğer ki kalbimiz ne sırlar saklar,
Gitmek isteyenden etmez feragat.
Ruhumu daraltır bütün yasaklar,
Zamana direnmek beyhude feryat!
​
Ah, o gençlikteki tatlı hafiflik!
Rüzgarda savrulan bir yaprak gibi...
Şimdi her köşede derin sessizlik,
Avuçta sıktığım ham toprak gibi,
Eritir insanı bu dar sahiplik,
Gözümde canlanan bir uzak gibi...

​Bırak gitsin artık ne varsa dünden,
Giden gün dönmüyor bak arkasına.
Azat et ruhunu kendi elinden,
Yazık şu ömrünün kalan kısmına;
Seslenme maziye artık derinden,
Aldanma geçmişin o aynasına...