Gönlüme ferman Şiiri - Şiir Gibi

Gönlüme ferman,

Ömrüme imkansızsın.

Alın yazımın en derin çizgisi,

Dua gibi sakladığım

Aşikâr bir sızımsın.

Ne adını anabiliyor dilim özgürce,

Ne de silebiliyor hayalini kalbim gizlice.

Aynı göğün altında iki ayrı mahkûmuz,

Prangamız hasret,

Yolumuz hep ıssız ve uçurumca.

Bir bakışın cennet vaadi,

Bir susuşun kıyamet sanki.

Senden öteye yol gitmez,

Benden gayrısı seni böyle bilmez.

Kaderin ince süzgecinden süzülen

Bir yudum sabır, bir ömür bekleyişiz biz.

Hangi rüzgâr dağıtır kalbimdeki bu sisi?

Hangi deniz söndürür içimdeki o ateşi?

Seni sevmek; ateşten gömlek,

Seni beklemek; bitmeyen bir kışın nöbeti.

Sesin yankılanır boş sokaklarımda,

Yüzün belirir her uykusuz şafak vaktinde.

Biz, bir elmanın iki yarısı değil;

İki ayrı dünyada aynı acıyı soluyan tek nefesiz.

Gözyaşın akmasın toprağa,

Ben senin yerine de yanarım bu korda.

Yükün ağır gelirse ruhuna eğer,

Uzat ellerini hayalen, ben taşırım o yükü de.

Sana gelen her keder önce uğrasın kapıma,

Sana değen her hüzün önce bulaşsın kanıma.

Varlığın emanet, yokluğun kıyamet olsa da,

Zamanın durduğu o en dar sokağında,

İsmin mühürdür artık,

Sonsuza dek bu yorgun kalpte.

Sen benim yasaklı cennetim,

Hiç bitmeyecek en uzun hikâyemsin.

Şiir gibi Delinin güncesi 🥀🥀