Garip yolcu Şiiri - Şiir Gibi

Zamanın kollarında bir garip yolcu kaldım,
Hicranın deryasına, umutsuzca daldım.
Gönül heybemde yalnız, acı hatıra çaldım,
Kaderin sinesine, bakıp bakıp ağladım.
Karanlık perde çekmiş, güneş doğmaz ufkuma,
Sitemler pranga olmuş, gitmez artık uykuma.
Hayalin ortak olur, her gece kuytuma,
Kendi sessizliğimden, korkup korkup ağladım.
Yollar bitti tükendi, umut uzak göründü,
Vuslatın kumaşları, siyahlara büründü.
Ruhum bir harabe ki, yerlerde sürüklendi,
Gözümden yaşları ben, döküp döküp ağladım.
Ne bir teselli kâr eder, ne derman var bu derde,
Vefasızın izleri, silinmez kaldığı yerde.
Aşk dediğin bir alev, yanar durur içeride,
Yüreğimdeki koru, yakıp yakıp ağladım.
Ne mektuplar kâr eder, ne haber gelir yârdan,
Kurtulmadı bu gönlüm, borandan ve kardan.
Vazgeçtim artık inan, o vefasız diyardan,
Kendi içime doğru, akıp akıp ağladım.
Dilimde bir pranga, sükûtum bin bir feryat,
Zehir oldu içimde, sensiz geçen her hayat.
Yıkıldı köprülerim, kalmadı hiçbir sırat,
Kaderin yollarına, bakıp bakıp ağladım.
Bir garip kuş misali, kanadım kırık kaldı,
Felek tüm varlığımı, elimden çekip aldı.
Ruhum en son durakta, derin bir ah’a daldı,
Dünyanın kapısını, çakıp çakıp ağladım.

Şiir gibi Delinin güncesi 🥀🥀