Fırtına dindi, sustu o hırçın rüzgar,
Bak, ruhumuzun kıyısında şimdi çiçekler açar.
Hani o göğsümüzdeki ağır taş vardı ya,
Bir gülüşünle dağıldı, binlerce kuş olup uçar!
Dünya yeniden kuruluyor sanki bu sabah,
Gözlerin; karanlığın içinde patlayan bir sabah yıldızı.
Elini tuttuğum an, damarlarımda bir bayram telaşı,
Sildik attık kalbimizden o sızıyı, o kör yassı.
Dudaklarında hayatın en taze şerbeti,
Sesin; en güzel şarkıların baş döndüren nakaratı.
Öyle bir doldu ki içim, sığmıyorum bu bedene,
Seninle yeniden doğmanın, o muazzam saltanatı!
Güneş bugün bizim için daha bir altın sarısı,
Deniz, aşkımızın rengine boyanmış; masmavi.
Küs kalmak neymiş? Unuttuk gitti her şeyi,
Şimdi sarılmak var; en derin, en ebedi...
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 22:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!