Gök Tacı Şiiri - Aykut Kınay

Duran Emmi gelmiş, başında gök tacı,
Su testisi kırılmış, vardık çeşmeye.
Sararmış havlum... Veremem şimdi?
Uzattı mendili, akıp giden sudan.

Ruhum o deryada yatağını buldu.
Kuşandım o bağı, belime doladım.
Zaten ince kalmış, rüzgârda uçuşur,
Önüme baksam, gölgem geri kalmış.

Bahçemde kavaklar boyumca oldu,
Ayağıma sarıldı, başım kapandı.
Budadı emmim, yüzüm gözüm açıldı;
Bir nefeste özüm göğe kanat açtı.

Eski hikâyeden arta kalmış yazı;
Ahir oldu zaman, dilime kandım.
Taş köprüden geçmek güne yabancı...
Uzandım boylu boyunca, açtım mendili.