GÖÇÜN İÇİNDE SEN
Kuşlar toplanmış, göçüyor sessizce,
Gökyüzü eğilmiş üstüme gece.
Her kanat vuruşu içime taş,
Bende kalan sensin, yarım savaş.
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni,
Rüzgâr alıp götürseydi izlerini.
Ne kalırdı geriye, ne yanardım,
Göç masalı gibi sende savrulurdum.
Aşk dediğin şey en çok eksiltir insanı,
Bir bakışla başlar ayrılığın sancısı.
Ne zaman adını silmeye kalksam,
Hüzün döner, yeniden başlar akşam.
Şimdi kuşlar gidiyor, ben yerdeyim,
Bir vedanın içinde hikâyedeyim.
Göç eden gökyüzü içimde kalır,
Sensizliğin adı ağır bir yaradır…
YÜCEL ÖZKÜ
25 Haziran 2026/19:37
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 20:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!