Göçen Kuşların İzinde Şiiri - Yücel Özkü

GÖÇEN KUŞLARIN İZİNDE
Gittiğin gün, rüzgâr adını fısıldadı,
Dağlar sustu, yollar sessizledi.
Bir yaprak düştü ömrümün dalına,
Sonbahar, yüreğimde kök saldı.

Turnalar geçti uzak göklerden,
Kanatlarında yarım kalmış bir selam vardı.
Her akşam ufka ses bıraktım,
Rüzgâr sana ulaşsın diye.

Bir pınardan avuç avuç su içtim,
Yüzün, suyun sessizliğinde çoğaldı.
Ay, gecenin koynuna eğildikçe,
Hasret, yıldız olup içime yağdı.

Ne çiçek unuttu açmayı seni,
Ne yollar unuttu ayak izini.
Ben yalnız zamanla konuşabildim;
O da adını sessizce andı.

Şimdi hangi göğün altında olursan ol,
Adın, içimde sönmeyen bir ocaktır.
Dönmesen de bekleyiş eksilmez;
Bekleyenin yüreğinde sevda kanatlanır.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Temmuz 2026/16:36