Gizli Manzara Şiiri - Kasım Kobakçı

Gizli manzaraya aklım takıldı,
Duvarın üstünde ferman asılı.
Derin manasına mıhlar çakıldı,
İçinde sırlarla destan asılı.
*
Karanlık geceler nura boyanır,
Uyuyan bedenler birden uyanır,
Zorlu suallere can mı dayanır?
Şu yüce mecliste kervan asılı.
*
İrfan mektebinde mısra dizilsin,
İnce kalem ile nakış çizilsin,
Çözenin ismine mühür kazınsın,
Tahtadan direğe urgan asılı.
*
Ustalar toplanmış dalar engine,
Değerler biçilmez ilim dengine,
Dönerler yazının soluk rengine,
Cümleler ardında derman asılı.
*
Ozanlar bağrını mızrapla oyar,
Türküler söyleyip kalpleri doyar,
Her hece ardına çok mana koyar,
Aklımın dalında gerdan asılı.
*
Dervişler misali aradım buldum,
Pınarın başında su gibi doldum,
Sırları duyunca sararıp soldum,
Kalbimin evinde sübhan asılı.
*
Akıl denizinde dalgaya daldım,
Derin kuyu içre sahipsiz kaldım,
Rüzgarlar esince nefesim aldım,
Göğün direğinde kalkan asılı.
*
Dağların başında dumanlar tüter,
Bahçede bülbüller neşeli öter,
Böyle ayrılıklar ölümden beter,
Göçmüş aşıklarda canan asılı.
*
Uzak memlekette garipler gezer,
Derdini dökerek inciler dizer,
Kalemin ucuyla kağıdı ezer,
Sessiz sokaklarda isyan asılı.
*
O fani ismimi dillerde andım,
Pervane misali alevde yandım,
Erenler suyuna batıp inandım,
Dilimde tükenmez lisan asılı.