Gelme Turhal’a Şiiri - Sadık Kocabaş

Gelme Turhal’a

Gönlümün ateşi sönmez bu demde,
Bir damla yaş kaldı garip sinemde.
Yollar ırak düştü dertli âlemde,
Çekip de gidersen gelme Turhal’a.

Yeşilırmak akar bulanık bulanık,
Zamanın elinde ömrümüz tanık.
İçimde kor oldu bir sızı yanık,
Canıma kıyarsan gelme Turhal’a.

Aşkın pazarında satılmam gayrı,
Kaderim çekilmiş yazgım bir ayrı.
Gözümden düşürdün o günden hayrı,
Sözünden dönersen gelme Turhal’a.

Kalesi dik gelir yolu yokuştur,
Bu hayat dediğin çetin bakıştır.
Gönülden gönüle derttir akıştır,
Eğlenip kalmazsan gelme Turhal’a.

Dağların başına duman oturur,
Yalnızlık içime bin gam getirir.
Bekleyen gözleri hasret bitirir,
Hâlimi sormazsan gelme Turhal’a.

Bir yudum su içtim acı özümde,
Sılası gurbettir kaldı gözümde.
Bozulmaz bir yemin vardır sözümde,
Yolumu bilmezsen gelme Turhal’a.

Virân oldu bağım döküldü güller,
Hasretin bağrımda derindir izler.
Kalemsiz Şair der yandı bu sözler,
Beni de yakarsan gelme Turhal’a.