Gel Benimle Şiiri - Aykut Kınay

Gel benimle, geldim yine;
Düş içinde düştüm gene.
Geç deyince geçtim öne,
Söz peşinde ömrüm geçti.

Kimi yâre düğüm atar,
Kimi söze sükût katar.
Bir bildiğim beni yakar,
Bir sildiğim bana bakar.

Dedi bana derviş baba:
“Al sarmalı kuşak bağla.”
Ak boynuzlu geyik geldi,
Düş ormanı doğdu cana.

Önüm önüme geldi yoldaş,
Özüm bana oldu paydaş.
Ben yürürüm gönül ile,
Yâ Men diye, yâ Men diye.