Fida Şiiri - Aykut Kınay

Dikilince sırık toprağa
Fida öyle şaha kalktı
Bu diyarda şahlık kime kala
Alem-i misalın bostanı

Savrulur rüzgârda yan basa
Yana yana arar bağı
Hop oturup hop kalka
Nerede kaldın ey bostancı

Bostancı göründü ufukta
Doladı bele ateşten bağı
İkrâr ile hamd et hakâna
Sahibidir mülkün padişahı

Boyunca yükselince semâya
Devrildi beş dal , baş aşağı
Öylece serildi toprağa
Su bir iki parmak aşağıda kaldı

Kaldı dünden bir vaha
Özünü öyle seyre daldı
O ne güzel bâha
Alem Muhammed’e hayran kaldı

Her renkte ayrı ahde vefa
Öncesi hep çoraktı
Saklıdır minnet aslında
Adem'i zulmette kim yarattı