Gece Şiiri - Aykut Kınay

O örtünün yanı boştu,
Loş bir ışığın altında.
Giden zaman karşısında
Kum saati misali ben.

Çıkmak istedim tünelden,
Yüzüm geceye yatarken.
Kendine küsen sesimde
Aradım hep o resmimi.

Gülümseyen şu kumsalda,
Sessizlik yazan dalgaya,
Koştum uyanan rüyama
Belki gelir diye sabah.

Hep elimden uçtu zaman,
Titrek gözüm savrulurken,
Işık sönerken rüzgârım
Ansızın geldi yanıma.