Gece çöktü şehrin üzerine ağır ağır,
sessizlik dolaştı sokakların en ıssız yerinde.
Bir düşünce takıldı aklın kıyısına,
sanki yarım kalmış bir cümlenin devamı gibi.
Rüzgâr hafifçe vurdu camlara,
taşıdığı serinlikte eski bir hatıranın izi vardı.
Karanlık büyüdükçe içteki ışık çoğaldı,
çünkü bazı duygular karanlıkta daha gür fısıldar.
Bir gölge yürüdü odanın içinde,
geçmişten gelen bir ses gibi yankılandı duvarlarda.
Kalp hızlandı, nefes daraldı bir an,
sanki zaman bir anlığına geri dönmek istedi.
Ve gece bittiğinde anlaşıldı ki,
bazı sözler sabaha sığmaz,
bazı duygular uykuya yatmaz,
bazı sessizlikler ise her şeyden daha yüksek konuşur.
HİKMET GÜNER
22/02/2024
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 22:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!