Gece çöktü şehrin üstüne ağır ağır,
bir yıldız kaydı, adın düştü karanlığa çağır çağır.
Gökyüzü sustu, rüzgâr bile durdu bir an,
geceye yazıldı adın, silinmez zamandan kadın.
Ay ışığı vurdu duvarlara ince ince,
gölgen dolaştı odanın sessizliğinde.
Her nefeste adın yankılandı içimde,
gece seni fısıldadı karanlığın derinliğinde.
Yollar boştu ama içim doluydu seninle,
her adımda adın yürüdü önümde.
Gece uzun, sessizlik ağırdı yine,
ama adın ışık oldu karanlığın içinde.
Sabaha kadar sürdü bu sessiz yazı,
gece tuttu kalemini, adını kazıdı.
Güneş doğsa da silinmez hiçbir iz,
çünkü adın yazıldı geceye,
sonsuza dek be kadın…
HİKMET GÜNER
19/11/2019
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 18:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!