Gecenin ötesi Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Gecenin ötesini düşünmedim hiçbir zaman,
sen yoktun ya, o da yoktu.
Karanlığın bile bir anlamı kalmamıştı,
çünkü ışık dediğim, senin gözlerinde başlardı.

Ben geceleri değil,
Senden sonrasını kaybettim.
Ay doğsa da eksikti gökyüzü,
Yıldızlar yerindeydi ama hiçbirinin adı umut değildi.

Ve ben,
Her sabaha biraz daha geç kaldım;
Çünkü sensiz uyanmak,
Geceyi bitirmiyor,
Yalnızca adını değiştiriyordu..