Geç Kalmışlık Şiiri - Halil Kumcu

Yarım kalan bir hikâyede,
Yaşıyor olmanın sancısı var.
Aşkına tutunup sürüklendiğim,
Yüreğim kanıyor, tekrar tekrar.

Bir noktaya takılı kalan,
Bu can yakıcı hallerim;
Geç kalmışlık hissiyle,
Duvardaki takvime dalar elim.

Zamanla nasıl da kabulleniyor insan,
İç sesi boğazına düğümlense de;
Çaresizce batar geçen her vakit,
Yaş aldıkça bir sızı vurur yüzüne, gitgide.

Bir ömür pişmanlıklar,
Başka türlü yoruyor, dokunuyor sanki.
Bu, zihnime takılı kalan,
Mırıldanmaktan vazgeçmediğim şarkıdaki.

Bir veda sözcüğü yetmedi sana,
Gözlerin kaldı gecelerime.
Şimdi her suskunluk içimde sen,
Her sessizlik senin yerine.

Bilirim, bazı aşklar geç başlar,
Bilirim geç gelen her şey biraz eksiktir.
Ben seni tam zamanında sevdim,
Ama bilirsin geç kalan çok şey yitirir.

📍Şair Notu: Sevgili okur, bazen aşkın zamanı gelir geçer, ama yüreğin hisleri hiç geçmez. Bu şiiri yazarken kendi gecikmiş sevdamla ve seni düşünerek dolandım. Her dize bir nebze suskunluğumu, her satır eksik kalan bir anımı anlatıyor. Belki sen de bir yerlerde “geç kalmışlık” hissini taşıyorsundur; unutma ki bazen geç kalmak, sevmekten vazgeçmek değil, sadece anın acısını hissetmektir. Kalbimle kal…

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Geç kalmış bir sevda, her hatırlanışta bir mısra gibi sızar kalbe.
•Geç gelen sevda, sanki yanan bir mektup gibi... Elini uzatsan, yalnızca kül kalır.
•Aşk, zamanla değil, yürekle ölçülür.
•Bazen doğru his, yanlış zamanda gelir.

5 Haziran 2022 / Pazar / Bartın