Geç Bu Dünya Cîfesinden

Giç bu dünyâ cîfesinden
Gönlüñde kelpler yatmasun
Kin tutmakdan sakın kardaş
Develer seni depmesün

Cehd eyle var haram yime
Azılı hınzîrlar olur
Cîfeye muhabbet itme
Gönlüñde kuzgun ötmesün

Nâ-mahreme bakup sakuñ
Bu eyü bu yetlu dime
İçündeki kedilerüñ
Kerd gibi tam ufatmasun

Var bu dünyâ hırsından geç
Yüri Hak emrüne çaluş
Karıncalar hâsıl olup
Gönlüñde iñler yapmasun

Kizb itme katır görürsün
Zegallıkdan keçi biter
Gafleti ko tavşan gibi
Nefsün seni avlatmasun

Yiyüp içüp gel unutma
Hakkın tesbîhün tevhîdün
Gönlüñde su tonbayları
Çevkünle çöküp yatmasun

Tek tut dilün konuñ-komşuñ
Senden hergiz incinmesün
İçindeki yılan çıyan
Akrepler seni sokmasun

Bi’l-kuvvedür sende bunlar
Sakın bi’l-fi'le getürme
Çıkanı da tevhîd ile
Yak yandur artık bitmesün

Seyyid Seyfî gönlüñ evüñ
Sil süpür dost makâmıdur
Muhabbet zevk ile şevkle
Ayruk ol evden gitmesün