Garip Şivem Şiiri - Kasım Kobakçı

Ağzımdan çıkan söz canı sıkar,
Şehre inende el tuhaf bakar,
Kaba saba der güler geçerler,
Bu garip şivem yolları tıkar.
*
Köyün diliyle konuştuk biraz,
Büyük şehirde üşüttük ayaz,
Hor görüp itti soğuk bucağa,
Bağırsak bile duyulmaz avaz.
*
Yürekten kopup dile dolanan,
Dağ rüzgarıdır içime dolan,
Efendi diller bizi anlamaz,
Kibrin içinde doğruluk yalan.
*
Kırma insanı dinle be kardaş,
Budur köyümden bana tek sırdaş,
Yüreğim kanar sonumuz acı,
Yıkıldı benlik eridi yavaş.