Garip Şehir Şiiri - Kasım Kobakçı

Olmuş sabah, güneş parlıyor dağ güzüne;
Neşe saçar bülbüller o rüzgar sesinde.
Şelaleden düşmüş beyimiz göl düzüne,
Uyanmış garip şehir ağaç nefesinde.
*
Heyecan dolu kalbim, ırmak gibi coşar,
Çimen üstünde taylar ovaları aşar,
Bu ahenge gözlerim hayran kalıp şaşar,
Kaybolur hemen hüzün çınar gölgesinde.
*
Çekiliyor bulutlar o mavi semadan,
Akın eder aydınlık geçen tatlı andan,
Ekin biçer çiftçiler o geniş harmandan,
Yüzüyor bak kuğular gölün köşesinde.