Elmas hiçten yapmak değil benim haddim
O benim Efendimde,
Kalbimle parlatır içine işlerim
O parlar ve ben görünürüm
A B c ilke başlayan al fa be
z ile son bulur
yan yana getir bun sesleri
bir formül yaz insanlığa
bir şifre
bir kod
En güzeliymiş baharın çiçekleri kokladığımda
En eniymiş aslından ötesinde her yaşanan
Bir bir alıp bırakırken aldıklarına güldüklerin
Ağlamakmış bıraktıklarına
Bir mutlulukmuş ki ne mutluluk
Doğan güneşin batışını unutmakmış
Kapının önündeyim
Kapalı yeşil kapı
İki nefes ötede
Kapının ardı cennet
Keşke zili olsaydı
Kanamazdım bu kadar
Elini bırakmış annesinin bir çocuk
gözlerini kalbini kokusunu bırakmış bir adam
geri geri düşerken kapkara gökyüzü
bu ne solunmaz hava
demir pas kokusu
gelmek güzelde
Kabuslar
Yokken korkutan
Uyandığında hiç hiçine sevindiğin
Yalana mı gerçeğe mi gözlerine açtığını bilmeden
Her sabaha güne
nefes alışın bir şans değil mi?
Artık ne mümkün
Bir trenin dumanına bulanarak el sallamak
Duymak mümkün mü hareket amirimin
son düdüğünü
Gemilere bakmak limandan
Uğurlamak koyu maviye gideni
Kaç zaman baktın güzel diyerek
Nerde aradın güzeli
Bahçede çiçekte
öze güzel söze güzel göze güzel
kişiden kişiye değişmez
Acı acıdır sıcak sıcaktır
Hep kulağım boş
Yüreğimden kopup giden
Gözüm bir oraya bir buraya
Ayaklarım bir yola
Açık kalmış buz dolabının kokusu burnumda
Arayış da bekleyiş
Koskocaman bir şey okyanusun önünde
Ve sen susuzsun
Ne içmiyorsun diyorlar
Bu okyanus diyeceğim Ama
Okyanusu bilmeyen
Susuzluğumu ne bilsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!