Fırıldak Şiiri - Kasım Kobakçı

Eminönü pazarında gezen kurnaz,
Hedefi bedava yemektir inan.
Emeksiz kazancı hedefler cambaz,
Cebinde akrepler, taşır boş cüzdan.
*
Lokantaya girer süslü beyzade,
Garsonu çağırır asil ifade,
Masaya serilir şerbetle bade,
Amacı, hesabı çizmektir yalan.
*
Murtaza, mekana sinsice sızar,
Zengin yoldaşları laflarla sıkar,
Fırsatı kollayıp bedeli yıkar,
Böylece soyulur koskoca dükkan.
*
Cebi delik ama iştahı boldur,
Kendi bardağına bedava koydur,
Beleş mezeleri tabağa kondur,
Sömürür ahbabı, bitse de zaman.
*
Bahane sunarak dışarı kaçar,
Kasayı görünce ayaklar uçar,
Zavallı Cabbar'a borçları saçar,
Avanta peşinde yitiktir derman.
*
Çaylar yudumlanır kahveler taşar,
Sinsi şarlatanlar engeli aşar,
Hesabı ödeyen kederle şaşar,
Ücretsiz yemeğe sunulur meydan.
*
Hesabın lafını duymaz derbeder,
Bedava lokmayı midede sezer,
Sürekli otlakçı ruhuyla gezer,
Pişkinlik tahtında kurulur divan.
*
Ziyafet bitince kürdanı atar,
Masaya borçları haince satar,
Dostunun cebine çamurlar batar,
Emeksiz sofraya toplanır kervan.
*
Çaylaklar avlanır böyle sahteye,
Bırakır nakdini arsız maskeye,
İnanır kolayca sahte besteye,
Masum insanları yutar toz duman.
*
Beleşlik peşinde koşan yorulmaz,
Bedavacı gruptan hesap sorulmaz,
Utanma bilmezse kural konulmaz,
Bitmez fırıldakla, döner asuman.