Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben,
senin
aklını alırdım
haberin olmazdı...
ben,
senin

annem,
sen bana
hep ben gibi
kokuyordun ya
ben de sana
sen gibi...

sakın yetişmez deme
sen uzat ellerini
olmasa da
ellerin yetmediği yere
bakarsın
bir göz yeter

akrep,
am'da ve pm'da
1'den 12'ye
ikişer kez sokar
gün boyunca...
yelkovan,

yağmur,
damla damla
ALLAH’IN iziydi
gökten yere doğru çizilen…
bulut,
duman duman

bedeni çalışırken
en çok eller kullanılır
onlar da nasır bağlayarak
sana onurunu bırakır...

akli çalışırken

ben,
o ikili kanepede
uzanmış yatıyordum
aklımdaki senle
sere serpe...
oysa ki

suyun üstünde
güneş ışığı gibi
titrerdi yüreğim
seni her gördüğümde
erirdi zamanlar
gözlerimin içinde...

ne güzel çocuklardık biz;
ineğimiz-öküzümüz,
atımız-eşeğimiz,
koyunumuz-keçimiz,
tavuğumuz-ördeğimiz,
kedimiz-köpeğimiz vardı

bu ne sevgiydi
bir metor yağmuru sanki
göklerden değil
yüreğimden yağıyordu
gözlerime doğru...