adamın
ayakları vardı
vardı da
onun ayakta durmasına
yetmiyordu...
zira,
çiçeği seviyorsan;
koparmayı değil
ekmeyi dene...
bir de
göreceksin ki
toprak,
yarin
bir sözüne
tutunayım dedim
dilleri sustu
baka kaldım yüzüne
yüreğimi burdu! ...
Gözlerim,
Gözlerine kaydı
Bir ara öylece
Ki o
Kısacık bir andı
Tutuldum gözlerine
bişeyler
söylemek istedim
vazgeçtim! ...
birer ikişer sözlerimden
sen gözlerime bakmıyoken...
sana,
rüzgarlar erer
yağmurlar değerdi
yaban çiçeğim...
kıskanırdım,
o rüzgarları
Vendi'ye
sordum,
''-Where are you? ...''
Vendi...
Vendi cevap verdi,
''-I don't know...''
SONSUZLUĞUMSUN...
sen,
uçsuz bucaksız okyanuslarımsın
benim...
saçlarındaki rüzgarların,
aşk;
benden istediğin renkse eğer
ben seni
güneşle boyar
göklere koyar
sonra da




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......