Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözlerim;
dağlarda ağaçları
ovalarda ekinleri
göklerde bulutları tutardı
ben toprağın adamıydım

ne yazılıydı
ne sözlü
bu öyle
bir sınavdı ki
ne kağıdı vardı
ne kalemi

sır,
sırra kadem basmış...
kadem,
yolu şaşırmış
sırla birlikte
dağları aşmıştı...

bana,
sevmeyi anlat desen;
uzun uzun gözlerinin içine
sonra da ağzının içine bakarım
sen benim dedeğimi
ben de senin dediğini

yola düştüm
yol uzun
fikret uzun
nusret uzun
giderim ömür uzun...

eller var
kazma tutar
kazar kazar kazar
eller var
kürek tutar
atar atar atar

yaz güneşi
çınar yapraklarını
yeşil yeşil yıkarken
aralardan süzülen damlalar
gelip gelip irislerine yerleşiyordu...
yaz güneşi

uçsuz bucaksız
bir okyanustu
gözlerin...
ne olur
içlerinde
ben olsaydım

içimde;
korlar vardı
dalgalar vardı
yanar-söner gelirdim yar...

önümde;

bir ıslık tutturmuşsan
dosta düşmana
el aleme karşı
sen değil
duyanlar dertlensin
bırak kalsın dudağında