Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen bağımda gülümdün
ben dalında bülbülün
seni öper sarardım
doymazdı buna gönlüm...

bağ yolunda bulurum

gece boyunca
karanlığa sığmayan bulutlar
gelip gelip
ayın içine saklanmıştı ucu ucuna...
ömür boyunca
gönlümüze sığmayan sevdalar

sabah ezanını beklerken;
üstkattaki komşumun
öksürüklerini,
üst caddeden geçen
araçların seslerini,
üstümdeki karanlığın da

bana,
çok şeyler katan
ustam Yaşar babama
bir eser bırakmak istesem
ne bırakabilirdim
ekili bir ağaçtan başka ki

babam;
neler vermişti bana
neler...
60'lar öncesinde
köylük yerde
dergiler...

''sevmek'' bana emirdi
emri veren senin ''gözlerin ''
boyun ''eğmek'' görevimdi
görev bilen ''yüreğim''

''hasret'' bana lütftu

gökyüzünde yıldızlar büyüyünce
yeryüzünde gönlüm üşürdü
sen gelmeyince...

Fikret Turhan-Yalova,
6 ocak 2017

nice yürekler,
korsuz dumansız
yanmakta!
sen,
duy çatırdılarını
dök yaşlarını

bir şehir ki
taşı-toprağı altın...
siz,
siz olun da
ondan
sakın birşeyler çalmayın...

emek,
en kutsal değerdi...
ister bedeni,
ister akli,
ister ruhani olsun
hep övülmeye değerdi...