Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

akşamları,
bir yel eser yarin ilinden
sıla kokar gül kokar
burcu burcu yar kokar...
akşamları,
bir yıldız kayar gecenin içinden

Ateşe
Yön veren
Rüzgarlardı
Saçların gibi
Kokuların gibi
Yanardı yüreğim

Aşk;
Baktığımız her çiçekte
Renklerin uyumuydu
Ve sadece
Bakılmayı bekliyordu
İşte

köyde
çocukluğumda
öyle şımarık bir velettim ki
yanımda Tarkan bile alt etmişti...
evimizde inekler varken
ben manda yoğurdu isterdim

nice seviyeler vardı
bu alemde
en önemlisi
kültür seviyesiydi
bence...
ölçülmesi bile

sıfat denilen
sözcükler vardı
genelde de
ismi tanımlardı
bir sıfat sözcüğü daha
vardı ki

sevmek;
yürümekti,
adım atmasan da...
el uzatmaktı
birileri tutamasa da....
sevmek;

AHMET GÜL,
ALMANYA'DA BİR
TÜRKİYE'DE BİN-BİR İDİN...
ELLERİNİN YETMEDİĞİ YERDE DİL
DİLLERİN YETMEDİĞİ YERDE EL İDİN...
İNANAN BİR YÜREK

sür
dediler
gözlerime
çekme sürdüm
padişahlar da sürermiş
hiç sakınmadım...

beni,
yalnız bırakan;
gün müydü?
karanlığa karışan
yoksa umutlarım mı?
bulutların arkasına saklanan...