Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sazların çaldığı,
zamanların eridiği
bir yerdeydim...
rakıların aktığı,
kadehlerin kalktığı
bir masadaydım...

öyle ya;
buluşan bizdik
küsüşen bizdik
bağlamazdı hiç kimseyi
yaşayan bizdik
bitiren bizdik

sen,
güneşin çiçeği
ben,
güneşin kelebeği
acaba
biz yanmadan

babam,
çiçekçilerin en kralıydı
annem de kraliçesi...
ilk çiçekleri ablam FİLİZ
son çiçekleri kardeşim SEMRA oldu...
tabii ki ortada da

bir dileğim olsun
iyilikten güzellikten yana
adına ''dua'' desinler
sonunda da
amin ve inşallah...

kiraz dalda al beni
yaprak saklardı seni
yar beni seveceksen
gel dudaktan öp beni

günüm çabuk geçerdi

bir gülü koklaman için;
önce toprağı hazırlaman
sonra fidanını bulman
en uygun zamanda da
bu ikisini buluşturman
GEREK...

bir kadın istiyorum
gelip de
yanı başıma oturacak
sonra
kolları kolumda
aynı ufka doğru bakacak...

bir kadın;
saç demek,
göz demek,
bir bakışta
ikisini birden
görmek gerek...

Bir bilsen Kİ...
Seni nasıl sevdiğimi?
Ah bir söyleyebilsem
Gülü seven bülbüller gibi...
Bir görsen Kİ...
Seni nasıl sevdiğimi?