ben,
deliler gibi
kaçıyordum
içimdeki dertlerden
nafile yere...
onları
şarkılar dinle,
söyleyemesen de...
şiirler dinle
ve de
yazmayı dene...
birilerini,
kandırdım sananlar
unutmasınlar ki
hep onlar olur
sonunda kananlar...
onlar
din;
gecelere sığmaz
gündüzleri bağlamaz idi...
din;
gecede güneşi
güneşte cehennemi görmek idi...
''-kır dizini otur...''
derlerdi,
kız çocuklarına...
o zaman;
kırık dizli
kırık yürekli
deniz,
sen mavide
ben dalgaların beyazında
mutluydum.
sen ufkunda
ben duygularımda
(Büyükada açıkları Paşabahçe vapurunda saat 15.oo suları)
Denizin üstündeyim
Sesini duymaktayım
Denize bakmaktayım
acelen neydi?
deme...
sabahın köründe
dikilirim önüne
sen görmesen de
ellerimi uzatırım
nice,
zayıf insanlar vardı;
akıl adına
biz de
deli diyorduk onlara...
oysa
değer miydi?
söylenen yalanlara...
değer miydi?
yalandan yapılan kurlara...
değer miydi?
kurları sabitlemeye...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......