Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

akşam gelip
çökünce
üstüme üstüme
üstelik
karanlık gelip de
basınca

vakitlerden bir vakitti;
seher vakti gibi, öğle vakti gibi...
vakitlerden bir vakitti;
yemek vakti gibi,yürümek vakti gibi...
vakitlerden bir vakitti;
akşam vakti gibi, namaz vakti gibi...

gözlerim
seni taşır içinde
o yüzden
hep ağlamaktan korkarım
eller seni
görmesin diye

annem,
inan ki en çok
ilk akşamında vuruldum...
sana topraktan yastık yapmıştım ya
bana taş oldu o gece yastığım...
uyuyamadım...!

gönlüm,
senden ötürü
sola döndürürdü beni
yastık ısınır
yüreğim sıkışır
uyuyamazdım ben...

baharın yalancısı
güneşin
erik çiçekleriyle
oynaşmasıydı...
dolmanın yalancısı
içinin

Arnavutça,
bizimkilerin ana diliydi..
Türkçeyi hiç bilmezlerdi
bizimkilerin
adam kısmısı da
sövmeyi çok severdi ya

hani?
hani türküler ölmezdi?
bir mart akşamında
güven parkında
türküler öldü
güvercinlerin kanadında

annem,
öğle namazı farzının
son rekatında
içimdeki sana ait
özlem bulutları
kabardı yine

her insan,
en iyi kendi bilir
kendini...
bazen
unutsa da
kazı çevirdiğini...