Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dudaklarından,
okumak isterdim seni
sen hiç konuşmasan bile...
bakışlarından,
okumak isterdim seni
sen öylece durup baksan bile...

uçak,
kalkarken
eller ve mendiller yerine
gönüller sallanıyordu
o korku illetinden...

köyden
kente göçünce
ilk düşündüğümüz
kışlık yakacağımız olurdu
bu yüzden
odun yüklü beygirler

canım,
koşmak istiyordu
nefes nefese
tabii ki
önümde
sen varmış gibi

en kolayı
söz vermekti
en zor olanı da
el vermek...

en kolayı

yıllar öncesinden
bir fotoğraf düşünün
iki dindar dost
kol-kola
şimdilerde
bir fotoğraf düşünün

kış geceleri
kalbim çok üşürdü
gözlerini düşünmekten
sensizlik,
kar taneleriyle düşerdi
göğün ötelerinden

bir aşk
iki bacak arasında
ne kadar kirlenirse kirlensin
gönülde tertemizdir...

Fikret Turhan-Yalova,

yüreğim sılada
gözlerim gurbetin yolunda
nerede ve nasıl kesişirler
bilmesem de
aklım aşkın girdabında
dönüp durmakta

gün,
doğarken...
gül,
açarken...
AŞK,
başlarken güzeldi....