Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bu sabah
kahvaltı masasında
ağladım
doya doya ağladım
KONGO'ya
ki o

ne kadar yanlış
bir ifade
devlerin aşkı diyorlar
oysa ki
aşkı yaşayan
ufalanıp kırıntılar toplamakta

Ömür,
Ömür gibi bir kadındı...
Şimdi,
Bekler oldu ömrünün geri kalan yanını...

Fikret Turhan-Yalova,

işim,
çiçek ekmek
insan sevmek
doğayı seyretmekti...
şimdi,
doğa pislendi

Seni,
Bulmak istiyordum;
Mavilerin gözlerinde,
Dalgaların yüreğinde,
Rüzgarların saçlarında,
Saklanıyorken...

varlığım,
varlığındı annem...
Rabbimden sana
senden banaydı annem...
bu can bende kaldıkça
sen hiç unutulmayacaksın annem...

işte..
size bir mesel...
eski zamanlarda
bir yerde
bir varsıl adam
bir camide

her ateşten
duman kokuları
gelirdi ya
ben hemen
neyin yandığını
anlardım...

zaman birdi
sen gibi
ben gibi
ay gibi
güneş gibi
zaman

bizim çiçekler
solsa da
mevsimi gelince
yine açacak
üzülme şehidim
senin çiçeklerin