Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

insanın,
giydiği yeşil değil
gördüğü yeşil mukaddestir...
yeşile bürünüp
şeytanla bile yarışanlar varken
örtündükleri yeşil Kabe'den de olsa

eskiden,
İSTANBUL'DA,
minareler yükselirdi
ahlak BİRDİ...
şimdilerde,
binalar yükselirken

yer,
göğünü arardı
hep
bilirdi ki
onsuz
o

bu güzelde,
çok naz vardı...
herkes ''-oyna..'' dedikçe,
kalkıp oynamazdı
zira ona
her yer dardı...

güneş esmiş,
renklerini sermişti
yerden göğe biteviye...
rüzgar esmiş,
bulutları sermişti
gökten yere biteviye...

güneşi,
yediye kim böldü?
gök kuşağını,
yerle göğün arasına kim serdi?
güneşin,
ana görevi

yazsam;
kalem bilirdi...
defter bilirdi...
gün bilir,
gece bilir,
illa ki eller bilirdi...!

yaz gelince
yaz..!
güneşte öyle bir naz
öyle bir naz...
sabah doğmaları ayrı
akşam batmaları ayrı bir haz

Yazı,
Sıcak olduğu için
Yazıyı,
Gerçek olduğu için
Severim....
Yaza bakarım,

pazartesi; KIRMIZI,
salı; TURUNCU,
çarşamba; SARI,
perşembe; YEŞİL,
cuma; MAVİ,
cumartesi; LACİVERT,