Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sıkılınca,
ellerimle oynarım...
düşünüp kalınca,
saçlarımla...
bilirim ki
aklım saçlarımın

güneş,
yapraklarda oynaşırdı
görmek gerekti
altuni...
yapraklar,
sularda oynaşırdı

oysa...
resme gerek yok
her acı bir çizik atınca
her sevda bir karalık bulaştırınca
yüz desenlerine kavuşmakta
senin haberin olmasa da...

ben bir şair olsam
sen de kelimeleri
yazar dizerdim gönlümce
tüm yüreğimdekileri
''-seni seviyorum...'
der gibi...! '

seni seviyorum...
seni seviyorum...
gözlerin denizim olsun
ay vursun gözlerine
bakışın mehtabım olsun

ne kadar zordu
seni sensiz yaşamak
gözlerim çaresiz
sözlerim çaresiz
ellerim çaresiz...

Sen,
Denizlerde
Rüzgarlar eşiliğinde
Köpük köpük koylarımdasın...

gel yarim gel

ben,
bir ağaçsam
neremde olmak istersin?
köklerimde allak bullak
gövdemde dal budak
dallarımda yeşil yaprak

öyle içtendi ki
gözlerindeki gülüşün
bakanı çok...göreni yoktu...
içinde kaybolasım gelirdi
çaresizliğimin çaresi buydu....

bir sesti...
kulağıma gelen...
senle beni birleştiren...
bir bakıştı...
gözlerimi delen...
senle beni kesiştiren...