Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

tepelerdeydim,
rüzgarlar yaktı beni...
yapraklarım buruştu...

düzlüklerdeydim,
güneşler yaktı beni...

bir yola girmektense
bir yol açmayı dene...
o yolda senden başka
giden olmasa bile...

bir yoldan dönmektense

rengarenk çiçeklerden
bir taç yapardım sana
cennetim sen ol diye
takardım saçlarına...

ayetlerden rengarenk

Fuları,
40'lı yaşlarında
Babacığım takardı...
O fular da...
Ne çok yakışırdı ona...
Liseli yıllarımda...

Yalova'm,
Seni hep sevdim
Hayatta ilk adımımı
Sende attım.
Gençliğimi bilgimi
Boynuma taktım

yalnızlığın hüznü
gecenin karanlığından önce
yüreğime,
bir kara bulut gibi çöktü...
oysa..
onu görecek gözüm yoktu..!

yalnızlık...
geldi,
yeşil bir dala kondu...
önce yaprakları,
sonra çiçekleri soldurdu...
yetmedi...

yaprak,
güzellik verirdi...
oksijen verirdi...
yaprak;
renk verirdi...
gölge verirdi..

yapayalnızdım...
yalnız senin için ağlıyordum.
tıpkı yağmur damlaları gibi
aynı göğün altında,
hep senden ayrı düşüyordum...

saçın yüzünde lüle lüle
tenin benzerdi beyaz bir güle
sevdan gözünde hare hare
nefesin benzerdi kor ateşlere...

saçın yüzüne eller tenine değmesin