annem,
öğleyin evinde
ayak ucundaydım
ovayım diye
ayaklarını aradım
öğle namazım bitene kadar
seni sordular,
yutkundum kaldım
hiçbir şey söyleyemedim...
seni sordular,
yüreğim delindi
yaşlar sözlerimi geçti
rastlantılar mıydı?
insanın önünü kesen...
insan mıydı?
rastlantıların içine giren...
kaza mıydı?
önüne geçilemeyen....
bugün,
cemre havaya düşecek
gökteki soğukları yere indirip
baharı sulara ekleyecek..
bir hafta sonra
cemre sulara düşecek
aşk,
anlara sığmaz
bir anlar sağanağıdır o...
altında durduğun kadar ıslanırsın
sakın unutma..!
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......