Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

İLMİK İLMİK ÖRDÜM SENİ
YÜREĞİME SERDİM SENİ
CANIN UÇMAK İSTEYİNCE
NEFESİMLE SARDIM SENİ...

YARİM YARİM CAN YARİM

çayırlar,
ne güzel kokuyor
üstümde oturun
yuvarlanın diyor
inekler koyunlar atlar bile
koklaya koklaya yiyor onları

ÇANAKKALE NEYİN ADIYDI?

(- başta büyük kumandan ATATÜRK olmak üzere
tüm şehitlerimizin ruhlarına adanmıştır bence...)

çaldın,
gönlümün kapısını...
ardından,
sesinle...nefesinle...
açmanı bekledim..,
o kocaman güneşinle...

ne ekilir
ne de biçilirdi
bu bulut tarlaları
sadece seyredilirdi...

Fikret Turhan-Yalova,

Nisan AYI,
Doğal olarak
Zaten şaka gibiydi...
Leylakları, salkımları,
Gülleri, papatyaları
Süslüyordu bağları bahçeleri...

bulut,
rüzgara küsemezdi
ona dıştan bağlıydı...
yağmur,
buluta küsemezdi
ona içten bağlıydı....

bir el atalım da
çalışsın dediler...
bir el verelim de
pir olalım dediler...
bir el sürelim de
boyanalım dediler...

bir göçmen kızıydı
benim annem,
yaşı on beşinde
saçları örgülü
beyaz kurdeleli
işli mendil taşırdı

önceleri,
gök ve yer bitişikti
bizim için ayrıldılar...
zamanı gelince,
yer ve gök
ALLAH'IN izniyle