Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

hayat,
sen ne dersin?
bu işe...
kitap
kütüphanede
dursun diye mi?

Siz,
SİZ OLUN;
Beni asla
Kitap evlerinde aramayın...
Zira ben
Kitapsız bir şairim...

ellerin;
bir ipek inceliğinde
onları avuçlarıma alınca
uçacaklar sandım
minik bir serçe ürkekliğinde...

bir kediniz varsa
üstelik de
dişiyse;
miyavlamaların tonu
yükselince...
sırt üstü uzanıp

kış gelince;
hava ağırlaşır
güneş durgunlaşır
akşam erkence yastığa
soğuk erkence yorgana sarılır...
kış gelince;

hep
korkular vardı
çoğu da yerli yersiz
biz onları sevmesek de
onlar yaşayamazdı
asla bizsiz...

tarlanın tam ortasında
başında şapkası
elbiseleri yırtık pırtık
elleri açık
tek bacağı
toprağa gömülü

katır
inadı vardı,
hiç çekilmezdi...
katır
çiçeği vardı
kokusu vazgeçilmezdi...

kelebek,
hep ışığa koşardı
çıktığında kozadan
yanmak nedir bilmezdi o,
karanlığın korkusundan...

kelebekler,
ölüme hiç yakışır mıydı?
o nezaketleriyle
o dans edişleriyle
ölümler,
onlarda güzelleşirdi