Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yıllar geçti...
ne kadar olduğunu bilmeden
sensizliği yaşadığım
kendimle...
aklımın almadığı yerde
gözyaşlarım eşlik ederdi

yaşam;
su gibi renksizdi...
onu renkleyen bizdik...
yaşam;
hava gibi şekilsizdi...
onu şekilleyen bizdik...

3. şiir teknesi sergisinin
1. günüydü...
her şey harikaydı
tek olumsuzluk
benim standımın
arkada...

isim koymak da
neyin nesiydi?
oysa ki
her gün,
binlerce insan görüyoruz
hiç birinin de

insan;
nice bozuntuları görür
nice bozuntuları duyar olur
yaşadığınca...
artistlerden,
futbolculardan,

İnsan yatağa,
Doğa kışa girerken
Soyunmakta...!
İnsan yorgana
Doğa karlara
Sarılmakta..!

insanın,
susması değil
konuşması kendini...
doğanın ise
konuşması değil susması
kıyametin gelmesini

insan,
buydu işte;
ruhunun derinliğinde
melodileri bulup çıkaran...
bulunan melodileri
sazlar eşliğinde yorumlayan...

önce;
küçük çocuklar başladı,
mendil satmaya..
cam yıkamaya...
sonra;
çocuklar,

rüzgar ıslık çaldı...
karanlık ıslık çaldı...
korkular sağanak sağanak
ruhum sırılsıklam kaldı...

sessizlik ıslık çaldı...