Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ayşem...
''Olmaz...! '' diyordun ya...
Kaşların ile...
Dilin ile...
''Ölmekten de zor...''gibi
Sözler ediyordun..

Yaş...60'a dayandı...
Bedenim yavaşladı...
Bedenime inat...
Ruhum hızlandı....
Gözlerim....
Yakınlara...4.50'den...

Bizim sokakta
Saat akşamın 6'sında
Sokak lambalarının loşluğunda
Alaca bulaca insanlar geçmekte...
Bense,
5.katta..balkonumda..

güz telaşlarıydı
hep içimi ürperten
solan güllerde
dökülen gazellerde
yokluğundu
içimi gerdiren...

denizi severdim...
balığı olmak isterdim...
seni severdim...
sudan çıkmışa dönerdim....

ormanı severdim..

Seni seviyorum
Toprağa hasret kalmış
Yağmur damlaları gibi
Birer birer dokunup tenine
Seni ıslatmak istiyorum
Aşkın buğusunu

Yıllar...ve anılar...
Yeryüzü katmanları gibi...
Üst üste yığılmış..durmakta...
Böylece de...
Yaşam oluşmakta...
Bazen...

Yedi dağlarda..,
Gezer iken...

Yedi pınarlarda..,
Kanar iken...

yel esti...güle değidi..
gül geldi...yarin gamzesine...
kokusu...benim ciğerime değidi..

yel esti..güller kandı...
gül geldi..canlar yandı...

Yedi'ler...
Gökkuşağında
Yan yana idiler...
Yerden...
Göğe değen
Bir fırça bul dediler..