Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Güz....
Günleri kısaltırken...
Geceleri uzatıyordu...
Uykulara doğru..

Güz....

İçimizde...
Neler vardı? neler...
Maydanozlu köfteler....

Boyları...
Dışında uzayan...

Haydi gel..
İşte..an o an...
Önce..
Takvimlerin yapraklarını..,
Bir..bir koparalım....
Ortada...

Eşler...dostlar...
'' Neren ağrıyorsa...
canın orada...''
Derler..dururdu...
Benim...en çok...
Gönlüm ağrıyordu...

Gözlerim gözlerine...
Kirpiklerin kirpiklerime...
Bağlandı....
Gönlüm...bağlarda kaldı...
Bağlar güllendi...
Bağlar bülbüllendi...

Sen...
Sana doğru...
Bir adım gelene...
Dört adım yaklaş...
Yorulan değil...
Gönlü dolan olursun....

sen...
gözlerimdeydin....
yalnızlığım...
gönlümün derinlerinde...
ellerin...
tutsa da ellerimi...

İnsan...
İnsan içinde....
Çiçek...
Tohum içinde...
İnsan bedende...
Tohum toprakta...

seni;
görünce,
...aklımı!
bana;
değince,
...canımı aldın!

Alemler...
Alemlerin içinde...
Yaratılanların tümü de...
Yaratanın kafesinde...

Dünyalar....