Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen...
gecelerde saklan....
ben....
ayın olur....
on dördünde...
bulurum seni...

çekirdek,
sert kabuğunun altında
özünü saklar...
günü zamanı gelince
uygun ısıyı ve uygun nemi görünce
o sertlikten yemyeşil bir filiz çıkar...

Salim...kim di?
Salim...ne idi?
Salim...
Anlamak...yaşamak...
Ölmek demekti...
Daha taşı 46 idi...

Gönüller sancılanır...
Dökülen yaş olur
Gözlerden..
Söylenen söz olur
Dillerden...
Sancılar...

rüzgarları da...
severdim...
yağmurlar onlara....
bağlı diye...
arada bir...
bize kızdıklarında...

Sevgiliye.....

''14 şubat'ı beklerken....''

Seslerin...
Gelince aklıma....

Kibrit kav'ına...
Kuru ot ateş'e...
Tuz yara'ya...
Değince yanar...
Yanar değil mi?
Eğer sen yoksan...

Sarp kayalıklarda
Gönlünce açmış..
Yaprakların
Seni saklar sanmıştın...
Rüzgarlar...kelebekler..
Arılar..kuşlar

Senin ellerin..
Dudaklarında...
Benim ellerim..
Dudaklarımda...
Lakin....
Duble yol....

seni;
görünce,
...aklımı!
bana;
değince,
...canımı aldın!