Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Kadın...
Erkeğin...
Kaburga kemiğiydi...
Ki...
O kemikler koruyordu
Bizi yaşatan...

ikisi de...
çizer...

kalemin...
niyeti iyise...
resmini....

Beklerdim sevdaları....
İsterdim...
Gelsinler diye...
Bir de bakardım ki...
Sevdalar....
Benim içimde....

ay,
buluta saklanır...
yüreğim,
rüzgarları bekler...
ay,
sulara düşer...

Bahar..,
Kırların yeşilliğinde...
Bahar..,
Çoğu beyaz...azı sarı...
Papatyalarda...
Bahar..,

Eğer...
Bahar gelmiş ise
İstanbulun tepelerinde
Dolaşmak vardı...
Uzaklardan denize...
Yakınlardan çimenlere...

sen...
gözlerimdeydin....
yalnızlığım...
gönlümün derinlerinde...
ellerin...
tutsa da ellerimi...

Sen...
Sana doğru...
Bir adım gelene...
Dört adım yaklaş...
Yorulan değil...
Gönlü dolan olursun....

Eşler...dostlar...
'' Neren ağrıyorsa...
canın orada...''
Derler..dururdu...
Benim...en çok...
Gönlüm ağrıyordu...

Gözlerim gözlerine...
Kirpiklerin kirpiklerime...
Bağlandı....
Gönlüm...bağlarda kaldı...
Bağlar güllendi...
Bağlar bülbüllendi...