Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Kadın...
Erkeğin...
Kaburga kemiğiydi...
Ki...
O kemikler koruyordu
Bizi yaşatan...

Beklerdim sevdaları....
İsterdim...
Gelsinler diye...
Bir de bakardım ki...
Sevdalar....
Benim içimde....

Bahar..,
Kırların yeşilliğinde...
Bahar..,
Çoğu beyaz...azı sarı...
Papatyalarda...
Bahar..,

ay,
buluta saklanır...
yüreğim,
rüzgarları bekler...
ay,
sulara düşer...

Eğer...
Bahar gelmiş ise
İstanbulun tepelerinde
Dolaşmak vardı...
Uzaklardan denize...
Yakınlardan çimenlere...

ikisi de...
çizer...

kalemin...
niyeti iyise...
resmini....

Güz....
Günleri kısaltırken...
Geceleri uzatıyordu...
Uykulara doğru..

Güz....

Haydi gel..
İşte..an o an...
Önce..
Takvimlerin yapraklarını..,
Bir..bir koparalım....
Ortada...

İçimizde...
Neler vardı? neler...
Maydanozlu köfteler....

Boyları...
Dışında uzayan...

Gözlerim gözlerine...
Kirpiklerin kirpiklerime...
Bağlandı....
Gönlüm...bağlarda kaldı...
Bağlar güllendi...
Bağlar bülbüllendi...