Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben....
yokuşa sardım...
eğildim...
adım...adım...
yola yaklaştım...
ben...

sana...
senin için...
ölürüm desem de...
sakın inanma...
bu...
bir yalandır...

Yine...
Yağmur başladı...
Gözlerim camlarda,
Çingen Kızı'nı aradı! ...

Yine...

araba çalışmazdı! ...
şöförüne;
''- boşa al...''
bana da;
''- geç arkasına dayan...''
derlerdi...

Cafe'de...
Seni düşünüyorum.
Canım,
En çok ne istiyor..?
Biliyormusun....
Düşüncelerimin arasına

Bulutlara bakardım...
Onlar...
Yağmaya başlamadan...
Ben...
Sellerine kapılır
Ağlamaya başlardım...

Dostum ol...
Bana...kusurumu göster...
Dostun olayım...
Kusurunu örter olayım...

Dostum ol...

Yıllar...
60'lı yılların
İkinci yarısına giriyor...
Daha...
Yeni...yeni...
Liseli yıllarım yaşanıyordu...

bir dilim vardı...
içinde siyah çekirdekleri...
belki..
altından vursam...
dökülecekti hepsi...

Günler geçmişti..
Artık okula da gelmiyordun..
Çıktığımız cafeye de...
Sokağım sensiz
Çok sessiz kalmıştı..
Sokağın kedileribile