Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben....
yokuşa sardım...
eğildim...
adım...adım...
yola yaklaştım...
ben...

sana...
senin için...
ölürüm desem de...
sakın inanma...
bu...
bir yalandır...

Aşk...
Öyle bir güç ki...
Neleri gizliyordu...
Gizlerinde..
Belli değildi...
Ki o...

Aşkın...
Alev..alev..yaktı...
Gönlüm...
Kor...kor...oldu...
Mangal gibi doldu...
Aşkın...

Arı...
Arı olmadan...
Kanadını çırpmadan...
Vazifesini bilir idi...
Zira...
O bir ayet idi...

Arada bir
Dalganı geç...
Vaktin varken...
Ellerin tutarken
Tutmaz farzet...
Ayakların giderken

Bu....
Muhasebenin...
İlk ve ana kuralıydı....
''alan hesap:borçlu....
....veren hesap: alacaklı...''
Yazılırdı....daima....

Siz...hep...
Kalabalıklara koştunuz...
Seslerin çokluğunda boğuldunuz...
Aldandınız...anlamadınız...

Siz..hep...

Bir adam vardı...
''Ahmet'ti'' adı.
Bir ''Bahar'ı
Askerde oğlu
Eczacıda çalışan kızı vardı...
Yaşı elli üçlerde kaldı...

Cafe'de...
Seni düşünüyorum.
Canım,
En çok ne istiyor..?
Biliyormusun....
Düşüncelerimin arasına