Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Açtım gönlümü...
Baharlar dolsun diye...
Bağlarında güller...
Dallarında bülbüller...
Olsun diye...
Güller açsın...

ışığını bekledim....
yansın diye...
ohhh be..
sonunda yandı ya
yandı da...
ne yeşile benziyordu...

Kendini bağlama...
Ne bana...
Ne de..başkasına...
Biri...giden olacak...
Nasıl olsa...sonunda....
O zaman da...

Yıl 1992
İstanbul'a
Bir kar yağıyor ki...
Sulu serpe
Gün Şubat'ın 25'i
Kuzguncuk vapuru

Süzülmek istiyorum
Yanaklarında yaş gibi...
Esmek istiyorum
Saçlarında yel gibi...

Gülmek istiyorum

Geçen gün
Yazdan kalma
Bir güneş vardı....
Ve ben,
Küçük bir mutluluk için
Sahile indim....

Güneş..,
Süzülür çıkar
Bulutların arasından..
Şaşırtır....
Güneş..,
Süzülür gelir

Ben....
Kaşlarının...
Başladığı yerdeyim...
Yapayalnız...
Kaşlarının...
Coştuğu yerlerde...

Bir sevdaya düştüm...
Gözlerim yaralandı...
Kaşların yaylara...
Kirpiklerin oklara çaldı...
Gözlerim pansumana...
Yüreğim ansumana çıktı.....

Bir buğday tanesi...
Ekilince..,
Bir avuç olur...
Bir avuç buğday..
Ekilince..,
Bir torba olur...