Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Güneş..,
Süzülür çıkar
Bulutların arasından..
Şaşırtır....
Güneş..,
Süzülür gelir

Süzülmek istiyorum
Yanaklarında yaş gibi...
Esmek istiyorum
Saçlarında yel gibi...

Gülmek istiyorum

Yıl 1992
İstanbul'a
Bir kar yağıyor ki...
Sulu serpe
Gün Şubat'ın 25'i
Kuzguncuk vapuru

Ben....
Kaşlarının...
Başladığı yerdeyim...
Yapayalnız...
Kaşlarının...
Coştuğu yerlerde...

Açtım gönlümü...
Baharlar dolsun diye...
Bağlarında güller...
Dallarında bülbüller...
Olsun diye...
Güller açsın...

ışığını bekledim....
yansın diye...
ohhh be..
sonunda yandı ya
yandı da...
ne yeşile benziyordu...

Kendini bağlama...
Ne bana...
Ne de..başkasına...
Biri...giden olacak...
Nasıl olsa...sonunda....
O zaman da...

Soyuttan
Somuta doğru...
Gözlerim
Getirir beni...

Somuttan

Yaşam...
Öyle...
Bir soluktur...
Ki...
İlk alındığından...
Son verildiğine kadar...

Haydi...
Ne bekliyorsun?
Kararını ver...
Duyacak mısın?
Görecek misin?
Karar ver...