Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir küçük dünyamız vardı...
birlikte bindiğimiz bisikletimiz...
yanyana oturduğumuz bankımız...
ki...üzerinde kazılıydı kalbimiz...
geceler boyu...
doğmasın isterdik güneşimiz...

Gözlerim gözlerine kaydı....öylece..,
Ki o....kısacık bir andı...
Tutsak oldum gözlerine...
Ver gözlerimi geriye...,
Diyemem sana...
Tutsak oldum gözlerine..

Bize...
Gelen iletiler....
Nedir....
Nasıl ve...
Nereden gelir....

Gözlere bakarım...
Neleri görüyor...
Neleri görmüyorlar diye
Şaşarım...
Renkleri nereden..
Yaşları nereden gelir diye

iz...
yaşamın...
bir işaretiydi...
çizen de...
çizilen de belliydi....
herşey...

zaman;
aldığımız her nefesin ardından
neler yüklüyordu
sırtımıza...
taşıyıp taşıyamayacağımızı
hiç sormadan...

iyilik...
ve kötülüktü...
aklın köşelerinde...
saklanıp duran...
hep birbirlerinden...

savaşta...
dağların başında...
yolun şaşırmış...
kahpe bir kurşun...
gelmiş.....
saplanıp kalmıştı...

Ey...görenler...görenler...
Bakıp..bakıp...erenler...
Nedir? bu alemdeki...
O muhteşem renkler...
Çiçeklerde ayrı...
Kelebeklerde ayrı...

Dünya...
Ne kadar büyük
Ki...
Güneşin yanında
Küçücük....
Güneş...