Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

iz...
yaşamın...
bir işaretiydi...
çizen de...
çizilen de belliydi....
herşey...

zaman;
aldığımız her nefesin ardından
neler yüklüyordu
sırtımıza...
taşıyıp taşıyamayacağımızı
hiç sormadan...

Bize...
Gelen iletiler....
Nedir....
Nasıl ve...
Nereden gelir....

Ben küçüktüm
Köyümüzde
Fasulya ekerdik...
Büyürler...uzarlar...
Beni geçerlerdi...
Mısırlar da...

bir küçük dünyamız vardı...
birlikte bindiğimiz bisikletimiz...
yanyana oturduğumuz bankımız...
ki...üzerinde kazılıydı kalbimiz...
geceler boyu...
doğmasın isterdik güneşimiz...

ATAMIZ....
Ataların Ata'sı...
İstanbul'dan...
Karatrene konmuş...
Anadolunun bağrına...
Ankara'ya gidiyor...

Bahar yağmurlarıyla...
Gönül sardıklarıyla güzel...
Yağmur damlalarıyla....
Yarim saçlarıyla güzel....

Bahar yağmurların....

Essin...
Baharın rüzgarları....
Gelsin....
Saçlarında kalsın....
Bırak...
Aşkımın rüzgarları....

gül...
açarken...
bülbülüne....
bülbül...
öterken...
gülüne sormaz...

Senle ben...
Aynı sevdanın....
Bir romanındaydık...
Bir yaprağında sen...
Bir yaprağında ben...
Her çevrildiğinde....