Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Essin...
Baharın rüzgarları....
Gelsin....
Saçlarında kalsın....
Bırak...
Aşkımın rüzgarları....

Dünya...
Ne kadar büyük
Ki...
Güneşin yanında
Küçücük....
Güneş...

Dünyamızı bölmüşüz...
Diyarlara...bayraklara...sınırlara...
Dünyamızı bölmüşüz...
Dinlere...dillere...ülkülere...
Dünyamızı bölmüşüz...
Hasetlerle...öfkelerle...cinayetlerle...

Duygularım...
Kar taneleri gibi...
Rüzgarlarda savrulmakta...
Gönlümden...
Gönüllere doğru...
Nereye düşeceğini...

Ey...görenler...görenler...
Bakıp..bakıp...erenler...
Nedir? bu alemdeki...
O muhteşem renkler...
Çiçeklerde ayrı...
Kelebeklerde ayrı...

Bize...
Gelen iletiler....
Nedir....
Nasıl ve...
Nereden gelir....

Gözlere bakarım...
Neleri görüyor...
Neleri görmüyorlar diye
Şaşarım...
Renkleri nereden..
Yaşları nereden gelir diye

iyilik...
ve kötülüktü...
aklın köşelerinde...
saklanıp duran...
hep birbirlerinden...

iz...
yaşamın...
bir işaretiydi...
çizen de...
çizilen de belliydi....
herşey...

zaman;
aldığımız her nefesin ardından
neler yüklüyordu
sırtımıza...
taşıyıp taşıyamayacağımızı
hiç sormadan...