Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

savaşta...
dağların başında...
yolun şaşırmış...
kahpe bir kurşun...
gelmiş.....
saplanıp kalmıştı...

Dünya...
Taşını..toprağını...
Havasını...suyunu...
Ağacını...çiçeğini...böceğini...
Deli gibi seviyor....
Onlar da dünyalarını....

Deniz...
Sonsuzdu..
Ucu bucağı yoktu..
Denizin içindeki balık da..
Koskocamandı...
Denizin üstünde de

bu gün...
bir yerlerim...
ağrımıyor du...
neyse...

bu gün...

gök;
bulutlarını sererdi..
yağmur;
damlalarını...

yar;

Gözlerim gözlerine kaydı....öylece..,
Ki o....kısacık bir andı...
Tutsak oldum gözlerine...
Ver gözlerimi geriye...,
Diyemem sana...
Tutsak oldum gözlerine..

öfkeye kapıldım...
yutkundum...
aklım...
bana kaldı...

sellere kapıldım...

sen...
sanki...
aklımın...
asla varamaycağı...
bir yerdeydin...
sen...

ATAM;
Sen gözlerini yumdun,
Maviliklerin göklerde kaldı...

ATAM;
Sen toprağına sarıldın,

Ses...gök gürlemesi...
Işık...şimşektir...
Eğer...duymaz isen...
Eğer..görmez isen...
Seni ıslatan yağmurlar...ve de...
Sana çarpan yıldırımlar gerçektir...