Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Yıl 1992
İstanbul'a
Bir kar yağıyor ki...
Sulu serpe
Gün Şubat'ın 25'i
Kuzguncuk vapuru

Ben....
Kaşlarının...
Başladığı yerdeyim...
Yapayalnız...
Kaşlarının...
Coştuğu yerlerde...

Mucize neydi?
Kimler gösterebilirdi....
Kimler görebilirdi...
Kimler inanırdı...
Bilinmezdi...

Öyle bir an'dı....

Yılların 2011'i...
Ayların ilk'i...
Günlerin 18'i...
Ben....

denizlerden....
sahillere vurmuştu....
yıldızlar....
birer...birer...
topladım yıldızları....
yeniden...

Ömür dediğin...
Üç perdeli bir oyundu...
Her perdede gong vururdu...

İlk gongta...
Perdeler açıldığında...

Bugün....
''Nisan birrr....''
Dünya şaka günü...
Uzat ellerini....
Tut sevdiklerini...
Aç ellerini...

güneşe...
yüz verdim....
tenimi yaktı...
aşkıma yüz verdim...
canımı yaktı....

damlalar..,
camımdaydı...
birleşip aşağıya doğru,
damlalar..,
canımdaydı...
birleşip içime doğru akıyor...

uzattım ellerimi..,
yarınları tutarım diye...
açtım ellerimi,
dünleri gördüm yine! ...

uzattım ellerimi..,