Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ben...
Gördüğüm kadar benim....
Ben....
Göğe baktığım kadar
Gök benim olur
Biliyorum....

Bir tablo için...
Fırçalar...boyalar...
İlla ki...
Tuvaler...
Bir kilim için...
Tezgahlar...iplikler....

bir avuç gökyüzü
hapishane camında
koskocaman
bir dünya...
ki...
bulut onda...

canın...
can gibi...
sevdiğindi...
zamanı geldiğinde...
onu veriyordun...
ellere....

Şimdilerde...
Bahar güneşleri
Çimenlerin üzerinde...
Yeşil...yeşil parlıyordu...
Yakınlarda...
Toprak da kokacaktı

Kulakları...
Bir ses bekler...
Gözleri...
Göremese de...
Karanlıkları...
Konuşsun ister....

Rab'bim
Gözler vermiş...
Gönüller vermiş...
Duyan duymuş...
Gören görmüş...

ömürler...
yıllara gebeydi...
yıllar aylara...

aylar...
günlere gebeydi...

Gelen neymiş....
Düşen neymiş...
Bilememişiz...
Görememişiz...

Gelen baharmış...

havuçlarını rendelersin...
keyfine göre...
yalanlarını rendelersin....
yalanacak avuçlara göre....

pencerelerini perdelersin...